Ezechiela 2
Wyróżniony werset. 1I powiedział do mnie: Synu człowieczy, stań na nogi, a będę do ciebie mówił.
Wyróżniony werset. 2I wstąpił we mnie duch, gdy przemówił do mnie, i postawił mnie na nogi; potem słyszałem tego, który mówił do mnie.
Wyróżniony werset. 3Powiedział mi: Synu człowieczy, ja cię posyłam do synów Izraela, do narodu buntowniczego, który mi się sprzeciwił. Oni i ich ojcowie występowali przeciwko mnie aż do dziś.
Wyróżniony werset. 4Są to synowie o bezczelnych twarzach i zatwardziałym sercu. Do nich cię posyłam. Powiesz im: Tak mówi Pan BÓG.
Wyróżniony werset. 5A oni, czy posłuchają, czy nie – gdyż są domem buntowniczym – przecież będą wiedzieć, że był wśród nich prorok.
Wyróżniony werset. 6Ale ty, synu człowieczy, nie bój się ich ani nie lękaj się ich słów, chociaż otaczają cię osty i ciernie i mieszkasz wśród skorpionów. Nie bój się ich słów ani nie lękaj się ich twarzy, gdyż są domem buntowniczym.
Wyróżniony werset. 7Powiedz im moje słowa, czy usłuchają, czy nie, gdyż są zbuntowani.
Wyróżniony werset. 8Lecz ty, synu człowieczy, słuchaj, co mówię do ciebie: Nie bądź zbuntowany jak ten dom buntowniczy. Otwórz swe usta i zjedz, co ci daję.
Wyróżniony werset. 9I spojrzałem, a oto ręka była wyciągnięta do mnie, a w niej zwój księgi;
Wyróżniony werset. 10A on rozwinął go przede mną. Był zapisany z jednej i z drugiej strony, a spisane były w nim lamenty, żal i biadania.