Galatów 4

¹Mówię więc: Dopóki dziedzic jest dzieckiem, niczym się nie różni od sługi, chociaż jest panem wszystkiego.

²Lecz jest poddany opiekunom i zarządcom aż do czasu wyznaczonego przez ojca.

³Podobnie i my, gdy byliśmy dziećmi, byliśmy w niewoli żywiołów tego świata.

⁴Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem;

⁵Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia.

⁶A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!

⁷Tak więc już nie jesteś sługą, ale synem, a jeśli synem, to i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.

⁸Wprawdzie dawniej, gdy nie znaliście Boga, służyliście tym, którzy z natury nie są bogami.

⁹Ale teraz, gdy poznaliście Boga, a raczej gdy zostaliście przez Boga poznani, jakże możecie ponownie wracać do słabych i nędznych żywiołów, którym ponownie chcecie służyć?

¹⁰Zachowujecie dni i miesiące, pory i lata.

¹¹Boję się o was, czy przypadkiem na próżno nie trudziłem się nad wami.

¹²Bracia, proszę was, bądźcie tacy jak ja, gdyż i ja jestem taki jak wy. W niczym mnie nie skrzywdziliście.

¹³Wiecie przecież, że pierwszy raz głosiłem wam ewangelię w słabości ciała.

¹⁴A mojej cielesnej próby nie lekceważyliście sobie ani nie wzgardziliście, ale przyjęliście mnie jak anioła Boga, jak samego Chrystusa Jezusa.

¹⁵Gdzież więc się podziało to wasze błogosławieństwo? Daję wam bowiem świadectwo, że gdyby to było możliwe, wyłupilibyście sobie oczy i dali je mnie.

¹⁶Czy mówiąc wam prawdę, stałem się waszym nieprzyjacielem?

¹⁷Gorliwie o was zabiegają niedobrze, lecz chcą was odłączyć, abyście o nich zabiegali.

¹⁸A zawsze jest dobrze zabiegać gorliwie o to, co dobre, a nie tylko wtedy, gdy jestem obecny wśród was.

¹⁹Moje dzieci, które znowu w bólach rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje;

²⁰Chciałbym teraz być wśród was i zmienić swój głos, ponieważ jestem zaniepokojony o was.

²¹Powiedzcie mi, wy, którzy chcecie być pod prawem, czy nie słuchacie, co mówi prawo?

²²Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej.

²³Lecz ten z niewolnicy urodził się według ciała, ten zaś z wolnej – według obietnicy.

²⁴Ma to znaczenie alegoryczne: te kobiety oznaczają dwa przymierza: jedno z góry Synaj, które rodzi w niewolę – jest nim Hagar.

²⁵Hagar bowiem to góra Synaj w Arabii, a odpowiada ona dzisiejszemu Jeruzalem, bo jest ono w niewoli wraz ze swoimi dziećmi.

²⁶Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne i ono jest matką nas wszystkich.

²⁷Napisane jest bowiem: Raduj się, niepłodna, która nie rodzisz, wykrzyknij i zawołaj, która nie znasz bólów porodowych, bo ta opuszczona ma więcej dzieci niż ta, która ma męża.

²⁸My więc, bracia, jak Izaak jesteśmy dziećmi obietnicy.

²⁹Lecz jak kiedyś ten, który urodził się według ciała, prześladował tego, który urodził się według Ducha, tak dzieje się i teraz.

³⁰Co jednak mówi Pismo? Wypędź niewolnicę i jej syna. Nie będzie bowiem syn niewolnicy dziedziczył z synem wolnej.

³¹Tak więc, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej.