Hioba 34

¹Elihu mówił dalej:

²Słuchajcie, mądrzy, moich słów i wy, uczeni, posłuchajcie mnie.

³Ucho bowiem bada słowa, jak podniebienie smakuje pokarm.

⁴Wybierzmy sobie sąd, rozeznajmy między sobą, co jest dobre.

⁵Hiob bowiem powiedział: Jestem sprawiedliwy, a Bóg odrzucił moją sprawę.

⁶Czy mam kłamać wbrew swojej racji? Nieuleczalna jest moja rana, bez przestępstwa.

⁷Czy jest człowiek podobny do Hioba, który pije obelgi jak wodę?

⁸I który obraca się w towarzystwie czyniących nieprawość i chodzi z niegodziwcami?

⁹Powiedział bowiem: Nic to nie pomoże człowiekowi, że ma upodobanie w Bogu.

¹⁰Dlatego posłuchajcie mnie, ludzie rozumni: Daleki jest Bóg od niegodziwości, Wszechmocny – od nieprawości.

¹¹Bo odpłaci człowiekowi według jego czynu i wynagrodzi każdemu według jego drogi.

¹²Nie, naprawdę Bóg nie czyni przewrotnie, Wszechmocny nie wypacza sądu.

¹³Któż mu powierzył ziemię? Kto urządził cały okrąg świata?

¹⁴Gdyby zwrócił ku człowiekowi swoje serce, gdyby wziął do siebie jego ducha i tchnienie;

¹⁵To zginęłoby wszelkie ciało razem, a człowiek w proch by się obrócił.

¹⁶Jeśli więc masz rozum, posłuchaj tego i nadstaw uszu na moje słowa.

¹⁷Czy ma panować ten, który nienawidzi prawości? Czy potępisz tego, który jest bardzo sprawiedliwy?

¹⁸Czy wypada do króla mówić: Nikczemniku? A do książąt: Bezbożni?

¹⁹Tym bardziej do tego, który nie ma względu na książąt i nie stawia bogacza nad ubogim? Oni wszyscy bowiem są dziełem jego rąk.

²⁰Umrą nagle, o północy lud będzie wzruszony i przeminie, a mocarz zostanie usunięty bez udziału ręki ludzkiej.

²¹Jego oczy bowiem patrzą na drogi człowieka i on widzi wszystkie jego kroki.

²²Nie ma ciemności ani cienia śmierci, gdzie mogliby się ukryć ci, którzy czynią nieprawość.

²³Na człowieka bowiem nie wkłada więcej niż to, co słuszne, aby stawił się na sąd przed Bogiem.

²⁴Rozbije wielu mocarzy i innych osadzi w ich miejsce.

²⁵A ponieważ zna ich czyny, wywraca ich w nocy, aby byli zmiażdżeni.

²⁶Chłoszcze ich jako niegodziwych w miejscu widocznym;

²⁷Za to, że odstąpili od niego i nie zważali na żadne jego drogi;

²⁸Z tego powodu dochodzi do niego wołanie biednych, a on wysłuchuje wołania ubogich.

²⁹Gdy zaprowadzi pokój, któż go zburzy? A gdy zakryje swoje oblicze, któż go ujrzy? A czyni tak zarówno narodowi, jak i człowiekowi;

³⁰Aby obłudnik już nie panował i nie był pułapką dla ludzi.

³¹Doprawdy, powinieneś mówić do Boga: Poniosłem karę, a nie będę już grzeszyć.

³²Naucz mnie tego, czego nie widzę; jeśli popełniłem nieprawość, już więcej tego nie uczynię.

³³Czy wszystko ma być po twojej myśli? On odpłaci, czy odrzucisz, czy wybierzesz, a nie ja. Ale jeśli wiesz lepiej, to powiedz.

³⁴Niech mi powiedzą ludzie rozumni, niech człowiek mądry posłucha mnie:

³⁵Hiob mówi niemądrze, a jego słowa nie są roztropne.

³⁶Niech Hiob zostanie doświadczony do końca za swoje odpowiedzi odnośnie do niegodziwych ludzi.

³⁷Dodaje bowiem buntu do swego grzechu, klaszcze przy nas rękoma i mnoży swoje słowa przeciwko Bogu.