Izajasza 3

¹Oto bowiem Pan, PAN zastępów, odbierze Jerozolimie i Judzie podporę i laskę, wszelką podporę w chlebie i wszelką podporę w wodzie.

²Mocarza i męża walecznego, sędziego i proroka, mędrca i starca;

³Dowódcę pięćdziesiątki i dostojnika, doradcę, wybitnego rzemieślnika i krasomówcę.

⁴Książętami ustanowię chłopców, dzieci będą panować nad nimi.

⁵Ludzie będą gnębić jeden drugiego, każdy swego bliźniego. Dziecko powstanie przeciwko starcowi, a podły przeciwko dostojnikowi.

⁶Gdy człowiek uchwyci się swego brata z domu swego ojca i powie: Masz ubranie, bądź naszym wodzem, niech te ruiny będą pod twoją ręką;

⁷Ten przysięgnie w tym dniu, mówiąc: Nie będę opatrywał tych ran; w moim domu bowiem nie ma chleba ani ubrania; nie czyńcie mnie wodzem ludu.

⁸Bo Jerozolima upada, a Juda się wali, gdyż ich język i czyny są przeciwko PANU, aby pobudzić do gniewu oczy jego majestatu.

⁹Wyraz ich twarzy świadczy przeciwko nim; jak Sodoma ogłaszają swój grzech, nie kryją go. Biada ich duszy! Gdyż sami na siebie sprowadzają zło.

¹⁰Powiedzcie sprawiedliwemu, że będzie mu dobrze, bo będzie spożywać owoc swoich rąk.

¹¹Biada niegodziwemu! Będzie mu źle, odpłacą mu bowiem według czynów jego rąk.

¹²Ciemięzcami mego ludu są dzieci i kobiety nim rządzą. O ludu mój! Twoi wodzowie cię zwodzą i niszczą drogę twoich ścieżek.

¹³PAN powstał, aby się rozprawić, stoi, aby sądzić lud.

¹⁴PAN stawi na sąd starszych swego ludu i ich książąt: Wy spustoszyliście moją winnicę, w waszych domach znajduje się łup ubogich.

¹⁵Po co miażdżycie mój lud i uciskacie oblicza ubogich? – mówi Pan BÓG zastępów.

¹⁶PAN powiedział: Ponieważ wynoszą się córki Syjonu i chodzą z wyciągniętą szyją, uwodzą oczami, a chodząc, drepczą i pobrzękują swoimi nogami;

¹⁷Dlatego Pan ogoli wierzch głowy córek Syjonu i PAN obnaży ich nagość.

¹⁸W tym dniu Pan odejmie ozdobne brzękadła od ich stóp, ich czepce i księżyce;

¹⁹Łańcuszki, bransolety i welony;

²⁰Czapeczki, ozdoby u nóg, opaski, naszyjniki i kolczyki;

²¹Pierścionki i wisiorki na czołach;

²²Odświętne szaty, płaszcze, szale i torebki;

²³Zwierciadełka, bisior, turbany i narzutki.

²⁴I wtedy zamiast wonności będzie smród, zamiast pasa będzie rozdarcie, zamiast upiętych włosów będzie łysina, zamiast szerokiej szaty będzie przepasanie worem i zamiast piękna będzie oparzenie.

²⁵Twoi mężczyźni polegną od miecza i twoi mocarze – na wojnie.

²⁶Jej bramy zasmucą się i zapłaczą, a ona, spustoszona, usiądzie na ziemi.