Jana 9

¹A przechodząc, zobaczył człowieka ślepego od urodzenia.

²I pytali go jego uczniowie: Mistrzu, kto zgrzeszył, on czy jego rodzice, że się urodził ślepy?

³Jezus odpowiedział: Ani on nie zgrzeszył, ani jego rodzice, ale stało się tak, żeby się na nim objawiły dzieła Boga.

⁴Ja muszę wykonywać dzieła tego, który mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, gdy nikt nie będzie mógł działać.

⁵Dopóki jestem na świecie, jestem światłością świata.

⁶To powiedziawszy, splunął na ziemię, zrobił błoto ze śliny i pomazał tym błotem oczy ślepego.

⁷I powiedział do niego: Idź, umyj się w sadzawce Siloam – co się tłumaczy: Posłany. Poszedł więc, umył się i wrócił, widząc.

⁸A sąsiedzi i ci, którzy go przedtem widywali ślepego, mówili: Czy to nie jest ten, który siadał i żebrał?

⁹Jedni mówili: To on. A inni: Jest do niego podobny. Lecz on mówił: To ja jestem.

¹⁰Wtedy zapytali go: Jak zostały otworzone twoje oczy?

¹¹A on odpowiedział: Człowiek, którego nazywają Jezusem, zrobił błoto, pomazał moje oczy i powiedział do mnie: Idź do sadzawki Siloam i umyj się. Poszedłem więc, umyłem się i przejrzałem.

¹²Wtedy zapytali go: Gdzież on jest? Odpowiedział: Nie wiem.

¹³Przyprowadzili więc do faryzeuszy tego, który przedtem był ślepy.

¹⁴A tego dnia, gdy Jezus zrobił błoto i otworzył jego oczy, był szabat.

¹⁵Wówczas również faryzeusze pytali go, w jaki sposób przejrzał. A on im odpowiedział: Nałożył mi błoto na oczy, umyłem się i widzę.

¹⁶Wtedy niektórzy z faryzeuszy powiedzieli: Ten człowiek nie jest z Boga, bo nie przestrzega szabatu. Inni natomiast mówili: Jak może grzeszny człowiek czynić takie cuda? I nastąpił wśród nich rozłam.

¹⁷Zapytali więc znowu ślepego: Co mówisz o nim, skoro otworzył twoje oczy? A on odpowiedział: Jest prorokiem.

¹⁸A Żydzi nie wierzyli, że był ślepy i odzyskał wzrok, aż zawołali rodziców tego, który przejrzał.

¹⁹I pytali ich: Czy to jest wasz syn, o którym mówicie, że się urodził ślepy? Jakże więc teraz widzi?

²⁰Odpowiedzieli im jego rodzice: Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził ślepy.

²¹Lecz jakim sposobem teraz widzi, nie wiemy, ani kto otworzył jego oczy, nie wiemy. Ma swoje lata, pytajcie go, on sam o sobie powie.

²²Tak mówili jego rodzice, bo bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że każdy, kto wyzna, iż on jest Chrystusem, będzie wyłączony z synagogi.

²³Dlatego jego rodzice powiedzieli: Ma swoje lata, jego pytajcie.

²⁴Wtedy znowu zawołali tego człowieka, który był ślepy i powiedzieli do niego: Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że ten człowiek jest grzeszny.

²⁵A on odpowiedział: Czy jest grzeszny, nie wiem. To tylko wiem, że byłem ślepy, a teraz widzę.

²⁶I zapytali go znowu: Cóż ci uczynił? Jak otworzył twoje oczy?

²⁷Odpowiedział im: Już wam powiedziałem, a nie słuchaliście. Dlaczego jeszcze chcecie słuchać? Czy i wy chcecie być jego uczniami?

²⁸Wtedy złorzeczyli mu i powiedzieli: Ty bądź sobie jego uczniem, my zaś jesteśmy uczniami Mojżesza.

²⁹My wiemy, że Bóg mówił do Mojżesza, lecz skąd on jest, nie wiemy.

³⁰Odpowiedział im ten człowiek: To naprawdę rzecz dziwna, że wy nie wiecie, skąd jest, a otworzył moje oczy.

³¹A wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale jeśli ktoś jest czcicielem Boga i wypełnia jego wolę, tego wysłuchuje.

³²Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy ślepego od urodzenia.

³³Gdyby on nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić.

³⁴Odpowiedzieli mu: Urodziłeś się cały w grzechach i ty nas uczysz? I wypędzili go precz.

³⁵A gdy Jezus usłyszał, że go wypędzili, znalazł go i zapytał: Czy wierzysz w Syna Bożego?

³⁶A on odpowiedział: A któż to jest, Panie, abym w niego wierzył?

³⁷I powiedział do niego Jezus: I widziałeś go, i ten, który mówi z tobą, jest nim.

³⁸A on powiedział: Wierzę, Panie! I oddał mu pokłon.

³⁹Jezus mu powiedział: Przyszedłem na ten świat na sąd, aby ci, którzy nie widzą, widzieli, a ci, którzy widzą, stali się ślepi.

⁴⁰I usłyszeli to niektórzy z faryzeuszy, którzy z nim byli, i zapytali go: Czy i my jesteśmy ślepi?

⁴¹Jezus im odpowiedział: Gdybyście byli ślepi, nie mielibyście grzechu, lecz teraz mówicie: Widzimy – dlatego wasz grzech pozostaje.