Lamentacje 3

¹Ja jestem tym człowiekiem, który widział utrapienie pod rózgą jego gniewu.

²Prowadził mnie i zawiódł do ciemności, a nie do światła.

³Oburzył się na mnie, zwraca swoją rękę przeciwko mnie przez cały dzień.

⁴Sprawił, że zestarzały się moje ciało i moja skóra, połamał moje kości.

⁵Obudował mnie i otoczył żółcią i trudem;

⁶Posadził mnie w ciemnych miejscach jak dawno umarłych.

⁷Ogrodził mnie, abym nie mógł wyjść, obciążył moje kajdany.

⁸A choć wołam i krzyczę, zatyka uszy na moją modlitwę.

⁹Zagrodził moją drogę kamieniem ciosanym, poplątał moje ścieżki.

¹⁰Stał się dla mnie jak niedźwiedź czyhający na mnie, jak lew w ukryciu.

¹¹Zmylił moje drogi, rozszarpał mnie i uczynił mnie spustoszonym.

¹²Napiął swój łuk i uczynił ze mnie cel dla swej strzały.

¹³Przebił moje nerki strzałami swego kołczana.

¹⁴Stałem się pośmiewiskiem dla całego mojego ludu, tematem jego pieśni przez cały dzień.

¹⁵Napełnił mnie goryczą, upoił mnie piołunem.

¹⁶Ponadto wykruszył żwirem moje zęby i pogrążył mnie w popiele.

¹⁷Oddaliłeś moją duszę od pokoju. Zapomniałem, co to pomyślność.

¹⁸I powiedziałem: Zginęła moja siła i moja nadzieja, jaką pokładałem w PANU.

¹⁹Wspominam swoje utrapienie i swój płacz, piołun i żółć.

²⁰Moja dusza nieustannie to wspomina i uniża się we mnie.

²¹Biorę to sobie do serca, dlatego mam nadzieję.

²²To wielkie miłosierdzie PANA, że nie zginęliśmy, gdyż nie ustaje jego litość.

²³Każdego poranka się odnawia, wielka jest twoja wierność.

²⁴PAN jest moim działem – mówi moja dusza – dlatego mam w nim nadzieję.

²⁵Dobry jest PAN dla tych, którzy go oczekują, dla duszy, która go szuka.

²⁶Dobrze jest cierpliwie oczekiwać na zbawienie PANA.

²⁷Dobrze jest człowiekowi nosić jarzmo od swej młodości.

²⁸Siedzi samotnie w milczeniu, gdyż na niego je włożono.

²⁹Kładzie swe usta w prochu, może jest jeszcze nadzieja.

³⁰Nadstawia bijącemu policzek, jest nasycony zniewagą.

³¹Pan bowiem nie odrzuca na wieki;

³²A jeśli zasmuca, znów się lituje według obfitości swego miłosierdzia;

³³Gdyż nie trapi chętnie ani nie zasmuca synów ludzkich.

³⁴Miażdżenie pod nogami wszystkich więźniów ziemi;

³⁵Naginanie prawa człowieka przed obliczem Najwyższego;

³⁶Krzywdzenie człowieka w jego sprawie – Pan nie ma w tym upodobania.

³⁷Któż może powiedzieć, że coś się stanie, gdy Pan tego nie rozkazał?

³⁸Czyż z ust Najwyższego nie pochodzi zło i dobro?

³⁹Czemu więc żali się człowiek żyjący, człowiek – z powodu kary za swoje grzechy?

⁴⁰Doświadczajmy i badajmy nasze drogi, nawróćmy się do PANA.

⁴¹Wznieśmy swoje serca i ręce do Boga w niebiosach.

⁴²Zgrzeszyliśmy i zbuntowaliśmy się, a ty nie przebaczyłeś.

⁴³Okryłeś się gniewem i prześladowałeś nas, zabiłeś bez litości.

⁴⁴Okryłeś się obłokiem, aby nie dotarła do ciebie modlitwa.

⁴⁵Uczyniłeś nas śmieciem i pogardą pośród tych narodów.

⁴⁶Otworzyli na nas swoje usta wszyscy nasi wrogowie.

⁴⁷Spadły na nas strach i pułapka, spustoszenie i zniszczenie.

⁴⁸Strumienie wód płyną z moich oczu z powodu zniszczenia córki mojego ludu.

⁴⁹Z moich oczu bez przerwy spływają łzy, bo nie ma żadnej ulgi;

⁵⁰Póki nie spojrzy i nie zobaczy PAN z nieba.

⁵¹Moje oczy trapią moją duszę z powodu wszystkich córek mojego miasta.

⁵²Moi wrogowie polowali na mnie nieustannie jak na ptaka, bez powodu.

⁵³Wyniszczyli moje życie w lochu i przywalili mnie kamieniem.

⁵⁴Wezbrały wody nad moją głową i powiedziałem: Już po mnie!

⁵⁵Wzywałem twego imienia, PANIE, z głębokiego lochu.

⁵⁶Usłyszałeś mój głos, nie zakrywaj swego ucha przed moim wzdychaniem i przed moim wołaniem.

⁵⁷Zbliżyłeś się do mnie w dniu, kiedy cię wzywałem, i powiedziałeś: Nie bój się.

⁵⁸Broniłeś, Panie, sprawy mojej duszy, wybawiłeś moje życie.

⁵⁹PANIE, widzisz moją krzywdę, osądź moją sprawę.

⁶⁰Widzisz całą ich zemstę i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie.

⁶¹Słyszysz ich urąganie, PANIE, i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie;

⁶²Słyszysz słowa z warg tych, którzy powstają przeciwko mnie, i ich zamiary, jakie obmyślają przeciwko mnie przez cały dzień.

⁶³Zobacz – gdy siedzą i gdy wstają, jestem treścią ich pieśni.

⁶⁴Oddaj im zapłatę, PANIE, według dzieła ich rąk.

⁶⁵Daj im zatwardziałe serce i ześlij na nich twoje przekleństwo;

⁶⁶Ścigaj ich w gniewie i zgładź ich spod niebios, PANIE!