Przysłów 1

¹Przysłowia Salomona, syna Dawida, króla Izraela;

²Do poznania mądrości i karności, do zrozumienia słów roztropnych;

³Do zdobycia pouczenia w mądrości, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;

⁴Do udzielenia prostym rozwagi, a młodemu – wiedzy i roztropności.

⁵Mądry posłucha i przybędzie mu wiedzy, a rozumny nabędzie rad;

⁶Aby rozumieć przysłowia i ich wykładnię, słowa mądrych i ich zagadki.

⁷Bojaźń PANA jest początkiem wiedzy, ale głupcy gardzą mądrością i karnością.

⁸Synu mój, słuchaj pouczenia swego ojca i nie odrzucaj nauki swojej matki;

⁹Bo one będą wdzięczną ozdobą na twojej głowie i kosztownym łańcuchem na szyi.

¹⁰Synu mój, jeśli grzesznicy cię namawiają, nie pozwalaj.

¹¹Jeśli mówią: Chodź z nami, czyhajmy na krew, zaczajmy się na niewinnego bez powodu;

¹²Pożremy ich żywcem jak grób, całych, jak zstępujących do dołu;

¹³Znajdziemy wszelkie kosztowności, napełnimy swoje domy łupem;

¹⁴Dziel z nami swój los; miejmy wszyscy jedną sakiewkę.

¹⁵Synu mój, nie wyruszaj z nimi w drogę; powstrzymaj swoją nogę od ich ścieżki.

¹⁶Ich nogi bowiem biegną do zła i spieszą się do przelania krwi.

¹⁷Na próżno zastawia się sieci na oczach wszelkiego ptactwa.

¹⁸Oni też czyhają na własną krew, czają się na własne życie.

¹⁹Takie są ścieżki każdego, który jest chciwy zysku; swojemu właścicielowi taki zysk odbiera życie.

²⁰Mądrość woła na dworze, podnosi swój głos na ulicach.

²¹Woła w największym zgiełku, u wrót bram, w mieście wygłasza swoje słowa:

²²Jak długo, prości, będziecie kochać głupotę, szydercy – lubować się w swoim szyderstwie, a głupi – nienawidzić wiedzy?

²³Nawróćcie się na moje upomnienie; oto wyleję na was mojego ducha, oznajmię wam moje słowa.

²⁴Ponieważ wołałam, a odmawialiście; wyciągałam rękę, a nikt nie zważał;

²⁵Owszem, odrzuciliście całą moją radę i nie chcieliście przyjąć mojego upomnienia;

²⁶Dlatego będę się śmiać z waszego nieszczęścia, będę szydzić z was, gdy przyjdzie to, czego się boicie.

²⁷Gdy nadejdzie jak spustoszenie to, czego się boicie, i gdy wasze nieszczęście nadciągnie jak wicher, gdy nadejdzie na was ucisk i cierpienie;

²⁸Wtedy będą mnie wzywać, a nie wysłucham; będą mnie szukać pilnie, lecz mnie nie znajdą.

²⁹Bo znienawidzili wiedzę i nie wybrali bojaźni PANA;

³⁰Ani nie chcieli mojej rady, ale gardzili każdym moim upomnieniem.

³¹Dlatego spożyją owoc swoich dróg i będą nasyceni swymi radami.

³²Bo odstępstwo prostych zabije ich i szczęście głupich zgubi ich.

³³Ale kto mnie słucha, będzie mieszkać bezpiecznie i będzie wolny od strachu przed złem.