Przysłów 18

¹Samolub szuka tego, co mu się podoba, i wtrąca się w każdą sprawę.

²Głupi nie ma upodobania w rozumie, lecz w tym, co serce mu objawia.

³Gdy przychodzi niegodziwy, przychodzi też pogarda, a z hańbą urąganie.

⁴Słowa ust człowieka są jak głębokie wody, a źródło mądrości jak płynący potok.

⁵Niedobrze przez wzgląd na osobę niegodziwą krzywdzić sprawiedliwego w sądzie.

⁶Wargi głupiego wchodzą w spór, a jego usta wołają o razy.

⁷Usta głupiego są jego zgubą, a jego wargi sidłem jego duszy.

⁸Słowa plotkarza są jak rany i przenikają do głębi wnętrzności.

⁹Kto jest niedbały w pracy, jest bratem marnotrawcy.

¹⁰Imię PANA jest potężną wieżą, sprawiedliwy ucieka do niej i jest bezpieczny.

¹¹Zamożność bogacza jest jego warownym miastem i jak wysoki mur w jego wyobrażeniu.

¹²Przed upadkiem serce człowieka jest wyniosłe, a chwałę poprzedza pokora.

¹³Kto odpowiada, zanim wysłucha, ujawnia głupotę i ściąga na siebie hańbę.

¹⁴Duch człowieka zniesie jego chorobę, ale któż zniesie strapionego ducha?

¹⁵Serce rozumnego zdobywa wiedzę, a ucho mądrych szuka wiedzy.

¹⁶Dar człowieka toruje mu drogę i prowadzi go przed wielkich.

¹⁷Ten, który jest pierwszy w swojej sprawie, zdaje się sprawiedliwy, ale przychodzi jego bliźni i sprawdza go.

¹⁸Los kładzie kres sporom i rozstrzyga między możnymi.

¹⁹Brat obrażony trudniejszy do zdobycia niż warowne miasto, a spory są jak rygle w zamku.

²⁰Owocem swoich ust nasyci człowiek swoje wnętrze, nasyci się plonem swych warg.

²¹Śmierć i życie są w mocy języka, a kto go miłuje, spożyje jego owoc.

²²Kto znalazł żonę, znalazł coś dobrego i dostąpił łaski od PANA.

²³Ubogi prosi pokornie, ale bogaty odpowiada surowo.

²⁴Człowiek, który ma przyjaciół, musi obchodzić się z nimi po przyjacielsku, a jest przyjaciel, który przylgnie bardziej niż brat.