Przysłów 5

¹Synu mój, zważaj na moją mądrość i nakłoń twego ucha ku mojemu rozumowi;

²Abyś zachował rozwagę i aby twoje wargi strzegły wiedzy.

³Bo wargi obcej kobiety ociekają miodem, a jej usta gładsze są niż oliwa;

⁴Lecz jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.

⁵Jej nogi zstępują do śmierci, jej kroki prowadzą do piekła.

⁶Abyś nie rozważał ścieżki życia, jej drogi są tak niestałe, że nie poznasz ich.

⁷Teraz więc, synowie, słuchajcie mnie i nie odstępujcie od słów moich ust.

⁸Oddal od niej swą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;

⁹Abyś nie oddał obcym twojej sławy, a twoich lat okrutnikowi;

¹⁰Aby obcy nie nasycili się twoim dobytkiem, a twój dorobek nie został w cudzym domu;

¹¹I abyś nie jęczał u kresu swych dni, gdy twoja skóra i ciało będą zniszczone;

¹²I nie musiał powiedzieć: O, jakże nienawidziłem karności i moje serce gardziło upomnieniem!

¹³Nie słuchałem głosu moich wychowawców i nie nakłaniałem ucha ku tym, którzy mnie nauczali!

¹⁴O mało co nie wpadłem we wszelkie nieszczęście wśród zebrania i zgromadzenia.

¹⁵Pij wodę z własnego zdroju i wody płynące z twojego źródła!

¹⁶Niech rozproszą się twoje źródła, a po ulicach strumienie wód.

¹⁷Niech należą tylko do ciebie, a nie do obcych wraz z tobą.

¹⁸Niech twój zdrój będzie błogosławiony i ciesz się żoną twojej młodości.

¹⁹Niech będzie jak wdzięczna łania i rozkoszna sarna; niech jej piersi zawsze cię nasycają, nieustannie zachwycaj się jej miłością.

²⁰Dlaczego, synu mój, masz zachwycać się obcą kobietą i obejmować piersi cudzej?

²¹Gdyż drogi człowieka są przed oczami PANA i waży on wszystkie jego ścieżki.

²²Niegodziwego schwytają jego własne nieprawości i uwikła się w powrozy swego grzechu.

²³Umrze z braku karności i będzie błądził z powodu swojej wielkiej głupoty.