Psalm 132

¹Pieśń stopni. Pamiętaj, PANIE, Dawida i wszystkie jego utrapienia;

²Jak przysiągł PANU i ślubował potężnemu Bogu Jakuba, mówiąc:

³Zaprawdę, nie wejdę do przybytku, do mego domu, i nie wstąpię na posłanie mego łoża;

⁴I nie dam zasnąć swoim oczom ani drzemać swoim powiekom;

⁵Póki nie znajdę miejsca dla PANA, mieszkania dla potężnego Boga Jakuba.

⁶Oto usłyszeliśmy o niej w Efrata, znaleźliśmy ją na polach leśnych.

⁷Wejdźmy do jego przybytków, oddajmy pokłon u podnóżka jego stóp.

⁸Powstań, PANIE, i wejdź do miejsca twego odpoczynku, ty i arka twojej mocy.

⁹Niech twoi kapłani ubiorą się w sprawiedliwość, a twoi święci niech się radują.

¹⁰Ze względu na Dawida, twego sługę, nie odtrącaj oblicza twego pomazańca.

¹¹Przysiągł PAN Dawidowi prawdę i nie wycofa się z tego: Z owocu twoich bioder posadzę na twoim tronie.

¹²Jeśli twoi synowie będą strzegli mojego przymierza i moich świadectw, których ich nauczę, to wtedy i ich synowie aż na wieki będą siedzieli na twoim tronie.

¹³PAN bowiem wybrał Syjon i upodobał go sobie na mieszkanie:

¹⁴To będzie mój odpoczynek aż na wieki; tu będę mieszkał, bo go sobie upodobałem.

¹⁵Będę obficie błogosławił jego żywność, a jego ubogich nasycę chlebem.

¹⁶Jego kapłanów przyodzieję zbawieniem, a jego święci będą wołać radośnie.

¹⁷Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawida; tam zgotuję pochodnię memu pomazańcowi.

¹⁸Okryję jego nieprzyjaciół wstydem, ale nad nim rozkwitnie jego korona.