Psalm 88

¹Pieśń i psalm dla synów Korego, przewodnikowi chóru, na Machalat do śpiewania, pouczający, od Hemana Ezrachity. PANIE, Boże mego zbawienia, we dnie i w nocy wołam do ciebie.

²Niech dojdzie do ciebie moja modlitwa, nakłoń swego ucha na moje wołanie.

³Moja dusza bowiem jest nasycona utrapieniem, a moje życie zbliża się do grobu.

⁴Zaliczono mnie do tych, którzy zstępują do dołu; stałem się jak człowiek bez siły.

⁵Zaliczono mnie do umarłych; jestem jak zabici, którzy leżą w grobie, o których już nie pamiętasz i którzy są odłączeni od twojej ręki.

⁶Strąciłeś mnie w najgłębszy dół, w ciemności, w głębie.

⁷Twój gniew ciąży na mnie i przytłoczyłeś mnie wszystkimi twymi falami. Sela.

⁸Oddaliłeś ode mnie moich znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydą; jestem uwięziony i nie mam wyjścia.

⁹Moje oko płacze nad moim utrapieniem; wzywam cię, PANIE, codziennie, wyciągam do ciebie swe ręce.

¹⁰Czy dla umarłych będziesz czynił cuda? Czy umarli powstaną, aby cię wysławiać? Sela.

¹¹Czy w grobie będzie się opowiadać o twoim miłosierdziu, a o twojej wierności – w zniszczeniu?

¹²Czy twoje cuda pozna się w ciemnościach, a twoją sprawiedliwość w ziemi zapomnienia?

¹³Lecz ja, PANIE, do ciebie wołam; rankiem wita cię moja modlitwa.

¹⁴Dlaczego, PANIE, odrzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną swoje oblicze?

¹⁵Jestem strapiony i od młodości bliski śmierci; znoszę twoją grozę i trwożę się.

¹⁶Twój srogi gniew spadł na mnie i wyniszczyła mnie twoja groza.

¹⁷Ogarniają mnie co dzień jak woda, wszystkie mnie otaczają.

¹⁸Oddaliłeś ode mnie przyjaciela i towarzysza, a moich znajomych – w ciemności.