Wyjścia 20

Wyróżniony werset. ¹I Bóg mówił te wszystkie słowa:

Wyróżniony werset. ²Ja jestem PAN, twój Bóg, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu, z domu niewoli.

Wyróżniony werset. ³Nie będziesz miał innych bogów przede mną.

Wyróżniony werset. ⁴Nie będziesz czynił sobie żadnego rzeźbionego posągu ani żadnej podobizny czegokolwiek, co jest w górze na niebie, co jest nisko na ziemi ani co jest w wodach pod ziemią.

Wyróżniony werset. ⁵Nie będziesz oddawał im pokłonu ani nie będziesz im służył, bo ja jestem PAN, twój Bóg, Bóg zazdrosny, nawiedzający nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą;

Wyróżniony werset. ⁶A okazujący miłosierdzie tysiącom tych, którzy mnie miłują i strzegą moich przykazań.

Wyróżniony werset. ⁷Nie będziesz brał imienia PANA, twego Boga, nadaremnie, gdyż PAN nie zostawi bez kary tego, który bierze jego imię nadaremnie.

Wyróżniony werset. ⁸Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić.

Wyróżniony werset. ⁹Sześć dni będziesz pracować i wykonywać wszystkie swoje prace;

Wyróżniony werset. ¹⁰Ale siódmy dzień jest szabatem PANA, twego Boga. W tym dniu nie będziesz wykonywał żadnej pracy – ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twoje bydło, ani twój gość, który jest w obrębie twoich bram.

Wyróżniony werset. ¹¹PAN bowiem przez sześć dni stworzył niebo i ziemię, morze i wszystko, co jest w nich, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego PAN błogosławił dzień szabatu i uświęcił go.

Wyróżniony werset. ¹²Czcij swego ojca i swoją matkę, aby twoje dni były długie na ziemi, którą PAN, twój Bóg, da tobie.

Wyróżniony werset. ¹³Nie będziesz zabijał.

Wyróżniony werset. ¹⁴Nie będziesz cudzołożył.

Wyróżniony werset. ¹⁵Nie będziesz kradł.

Wyróżniony werset. ¹⁶Nie będziesz fałszywie świadczył przeciw twemu bliźniemu.

Wyróżniony werset. ¹⁷Nie będziesz pożądał domu twego bliźniego ani nie będziesz pożądał żony twego bliźniego, ani jego sługi, ani jego służącej, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do twego bliźniego.

¹⁸Wtedy cały lud widział gromy i błyskawice i słyszał głos trąby, i dostrzegał dymiącą górę. Gdy lud to widział, cofnął się i stanął z daleka.

¹⁹I mówił do Mojżesza: Ty mów do nas, a będziemy słuchać, ale niech Bóg do nas nie mówi, byśmy nie pomarli.

²⁰Mojżesz odpowiedział ludowi: Nie bójcie się. Bóg bowiem przyszedł, aby was wystawić na próbę i żeby jego bojaźń była przed waszym obliczem, byście nie grzeszyli.

²¹Stał więc lud z daleka, a Mojżesz zbliżył się do gęstego mroku, w którym był Bóg.

²²I PAN powiedział do Mojżesza: Tak powiesz synom Izraela: Widzieliście, że mówiłem do was z nieba.

²³Nie będziecie czynić przy mnie bogów ze srebra ani bogów ze złota nie będziecie sobie czynić.

²⁴Uczynisz mi ołtarz z ziemi i będziesz składać na nim twoje całopalenia i twoje ofiary pojednawcze, twoje owce i twoje bydło. Na każdym miejscu, gdzie upamiętnię swoje imię, przyjdę do ciebie i będę ci błogosławił.

²⁵A jeśli uczynisz mi ołtarz kamienny, nie buduj go z ciosanego kamienia. Jeśli bowiem przyłożysz do niego żelazne narzędzie, zbezcześcisz go.

²⁶Nie będziesz wstępował po stopniach do mojego ołtarza, aby twoja nagość nie była przy nim odkryta.