Hioba 12

¹Potem Hiob odpowiedział:

²Doprawdy jesteście ludem i wraz z wami zginie mądrość.

³Ale ja również mam rozum, jak i wy, i nie jestem od was gorszy. Kto nie zna tych rzeczy?

⁴Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy i doskonały jest pośmiewiskiem.

⁵Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju.

⁶Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce.

⁷Ale zapytaj zwierząt, a one cię pouczą, i ptaków nieba, a powiedzą tobie.

⁸Albo rozmawiaj z ziemią, a ona cię nauczy, i opowiedzą ci ryby morskie.

⁹Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka PANA to wykonała?

¹⁰W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka.

¹¹Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?

¹²U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność.

¹³Ale u niego jest mądrość i siła, u niego rada i roztropność.

¹⁴Oto on burzy, a nikt nie może odbudować, zamyka człowieka, a nikt nie może otworzyć.

¹⁵Oto gdy zatrzyma wody, wysychają, gdy je wypuści, wywracają ziemię.

¹⁶U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel.

¹⁷Pozbawia radców mądrości i sędziów czyni głupcami.

¹⁸Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem.

¹⁹Odprowadza złupionych książąt i wywraca mocarzy.

²⁰Odbiera mowę prawdomównym i zabiera starcom rozsądek.

²¹Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.

²²On odsłania głębokie rzeczy z ciemności i wyprowadza na światło cień śmierci.

²³Rozmnaża narody i wytraca je, rozszerza narody i pomniejsza je.

²⁴On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

²⁵I chodzą po omacku w ciemności bez światła, i sprawia, że zataczają się jak pijani.