Hioba 13

¹Oto moje oko widziało to wszystko, moje ucho słyszało i zrozumiało.

²Co wiecie wy, ja także wiem, nie jestem od was gorszy.

³Dlatego chciałbym mówić z Wszechmocnym i pragnę prawować się z Bogiem.

⁴Wy bowiem jesteście sprawcami kłamstwa, wszyscy jesteście marnymi lekarzami.

⁵Obyście raczej zamilkli, a uznano by wam to za mądrość.

⁶Słuchajcie teraz mojego rozumowania, zważajcie na obronę moich warg.

⁷Czy w obronie Boga będziecie mówić przewrotnie? Czy za niego będziecie mówić kłamliwie?

⁸Czy macie wzgląd na jego osobę? Czy chcecie spierać się po stronie Boga?

⁹Czy byłoby dobrze, gdyby was doświadczył? Czy chcecie go oszukać, jak się oszukuje człowieka?

¹⁰Na pewno będzie was karać, jeśli w ukryciu będziecie stronniczy.

¹¹Czy jego majestat was nie przeraża? Czy jego groza na was nie padnie?

¹²Wasza pamięć jest jak popiół, a wasze ciała jak ciała z gliny.

¹³Milczcie, zostawcie mnie, abym przemówił, a niech przyjdzie na mnie, co chce.

¹⁴Czemu mam szarpać swoje ciało zębami i kłaść swoje życie w swoje ręce?

¹⁵Oto choćby mnie zabił, jeszcze będę mu ufać. Moich dróg będę jednak przed nim bronić.

¹⁶On sam będzie moim zbawieniem, bo żaden obłudnik nie przyjdzie przed jego oblicze.

¹⁷Słuchajcie uważnie mojej mowy, niech wasze uszy przyjmą moją wypowiedź.

¹⁸Oto teraz jestem gotowy na sąd i wiem, że zostanę usprawiedliwiony.

¹⁹Któż będzie się spierał ze mną? Jeśli bowiem zamilknę, to umrę.

²⁰Tylko dwóch rzeczy mi nie czyń, a nie będę się krył przed tobą.

²¹Oddal swoją rękę ode mnie i niech twoja groza mnie nie przeraża.

²²Potem zawołaj mnie, a ja ci odpowiem, albo ja przemówię, a ty mi odpowiedz.

²³Ile mam nieprawości i grzechów? Daj mi poznać moje przestępstwo i grzech.

²⁴Czemu zakrywasz swoje oblicze i uważasz mnie za swego wroga?

²⁵Czy skruszysz liść miotany wiatrem? Czy będziesz gonić suche źdźbło?

²⁶Piszesz bowiem przeciwko mnie gorzkie rzeczy, każesz mi dziedziczyć nieprawości mojej młodości;

²⁷Zakułeś moje nogi w dyby, śledzisz wszystkie moje ścieżki i zaznaczasz ślady moich stóp.

²⁸Niszczeję jak próchno, jak szata, którą zepsują mole.