Hioba 15

¹Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:

²Czy mądry człowiek ma odpowiadać próżną wiedzą i napełniać swoje wnętrze wiatrem wschodnim?

³Czy ma się spierać słowami bezużytecznymi i mową, która nie przynosi pożytku?

⁴Ty nawet odrzucasz bojaźń i powstrzymujesz modlitwę przed Bogiem.

⁵Twoje usta bowiem pokazują twą nieprawość, posługujesz się mową przebiegłych.

⁶Twoje usta cię potępiają, a nie ja; twoje wargi świadczą przeciwko tobie.

⁷Czy jesteś pierwszym człowiekiem, który się urodził? Czy zostałeś stworzony przed pagórkami?

⁸Czy słuchałeś tajemnic Boga? Czy tylko w tobie jest mądrość?

⁹Cóż ty wiesz, czego my nie wiemy? Cóż ty rozumiesz, czego my nie rozumiemy?

¹⁰Wśród nas są i sędziwi, i starcy, starsi od twego ojca.

¹¹Czy lekceważysz pociechę Boga? Czy masz w sobie coś tajemnego?

¹²Czemu cię tak uniosło twoje serce? Czemu swoimi oczami tak mrugasz;

¹³Że zwracasz przeciwko Bogu swego ducha i wypuszczasz ze swoich ust takie słowa?

¹⁴Czym jest człowiek, aby miał być czysty, urodzony z kobiety, aby miał być sprawiedliwy?

¹⁵Oto nawet swoim świętym on nie ufa i niebiosa nie są czyste w jego oczach.

¹⁶Tym bardziej obrzydły i nikczemny jest człowiek, który pije nieprawość jak wodę.

¹⁷Wykażę ci, tylko mnie posłuchaj; opowiem ci, co widziałem;

¹⁸Co mądrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;

¹⁹Im samym dana była ziemia i żaden obcy nie przeszedł wśród nich.

²⁰Niegodziwy żyje w udręce przez wszystkie swoje dni i niewiele lat wyznaczono ciemięzcy.

²¹Głos przerażenia brzmi w jego uszach, że w czasie pokoju napadnie go niszczyciel.

²²Nie wierzy, że miałby wrócić z ciemności, obawia się zewsząd miecza.

²³Tuła się za chlebem, pytając, gdzie go znaleźć. Wie, że dzień ciemności został dla niego przygotowany.

²⁴Przeraża go utrapienie i ucisk; wzmocnią się przeciwko niemu jak król gotowy do boju.

²⁵Wyciągnął bowiem swą rękę przeciw Bogu, przeciwko Wszechmocnemu się umocnił.

²⁶Naciera na niego, na jego szyję, która jest okryta pod gęstymi grzbietami jego tarcz.

²⁷Swoją twarz kryje bowiem w tłuszczu, a jego tusza zaokrągliła się na lędźwiach.

²⁸Mieszka w opustoszałych miastach i domach, w których nikt nie przebywa, które niebawem staną się ruiną.

²⁹Nie wzbogaci się i nie przetrwa jego majątek ani jego doskonałość nie rozszerzy się na ziemi.

³⁰Nie wyjdzie z ciemności, płomień ususzy jego latorośle, a zginie od tchnienia jego ust.

³¹Niech złudzony nie ufa marności, gdyż marność będzie jego zapłatą.

³²Przed wypełnieniem jego dni nastąpi, a jego gałązka nie zakwitnie.

³³Jak winna latorośl utraci swoje niedojrzałe grona, jak oliwka zrzuci swój kwiat.

³⁴Zgromadzenie obłudników będzie bowiem spustoszone, a ogień strawi namioty przekupstwa.

³⁵Poczęli krzywdę i urodzili nieprawość, a ich łono przygotowuje oszustwo.