Hioba 21

¹Wtedy Hiob odpowiedział:

²Słuchajcie uważnie moich słów, a to będzie dla mnie wasza pociecha.

³Pozwólcie mi mówić, a potem, gdy powiem, naśmiewajcie się ze mnie.

⁴Czy swoją skargę kieruję do człowieka? A jeśli tak, to dlaczego mój duch nie miałby być wzburzony?

⁵Spójrzcie na mnie, zdumiewajcie się i połóżcie rękę na swoje usta.

⁶Gdy tylko sobie przypomnę, jestem przerażony i strach ogarnia moje ciało.

⁷Czemu niegodziwi żyją, starzeją się, a nawet wzrastają w bogactwie?

⁸Ich potomstwo utrwala się przed nimi, a ich rodzina wzrasta na ich oczach.

⁹Ich domy są bezpieczne, bez strachu i nie dotyka ich rózga Boga.

¹⁰Ich byk zapładnia i nie zawodzi, ich krowa cieli się i nie roni.

¹¹Wypuszczają swe malutkie dzieci jak trzodę, a ich synowie podskakują.

¹²Chwytają za bęben i harfę i weselą się przy dźwięku fletu.

¹³Spędzają swoje dni w dobrobycie, a w mgnieniu oka zstępują do grobu.

¹⁴Dlatego mówią do Boga: Odejdź od nas, bo nie chcemy poznać twoich dróg.

¹⁵Kim jest Wszechmocny, abyśmy mieli mu służyć? Cóż nam pomoże to, że będziemy się modlić do niego?

¹⁶Oto ich dobra nie są w ich rękach. Rada niegodziwych daleka jest ode mnie.

¹⁷Jak często gaśnie pochodnia niegodziwych? Jak często przychodzi na nich zguba? Bóg im wydziela cierpienie w swoim gniewie.

¹⁸Są jak słoma na wietrze i jak plewa, którą wicher porywa.

¹⁹Bóg zachowuje jego nieprawość dla jego synów; odpłaca mu, aby to poczuł.

²⁰Jego oczy ujrzą jego nieszczęście i będzie pił z gniewu Wszechmocnego.

²¹Jaką bowiem ma on rozkosz w swoim domu, po swojej śmierci, gdy liczba jego miesięcy zostanie skrócona?

²²Czy ktoś może uczyć Boga wiedzy, wiedząc, że on sam sądzi najwyższych?

²³Jeden umiera w pełni swoich sił, bezpieczny ze wszystkich stron i spokojny;

²⁴Jego piersi są pełne mleka, a jego kości zwilża szpik.

²⁵Drugi zaś umiera w goryczy ducha i nigdy nie jadał z uciechą.

²⁶Razem będą leżeć w prochu i okryją ich robaki.

²⁷Oto znam wasze myśli i zamiary, jakie przeciwko mnie złośliwie obmyślacie.

²⁸Mówicie bowiem: Gdzie jest dom księcia? A gdzie mieszkanie niegodziwych?

²⁹Czy nie pytaliście podróżnych? Czy nie chcecie poznać ich znaków;

³⁰Że niegodziwy jest zachowany na dzień zatracenia? Zostanie przyprowadzony na dzień gniewu.

³¹Któż mu wypomni w oczy jego drogę? A kto mu odpłaci za to, co uczynił?

³²Zaprowadzą go do grobu i zostanie w grobowcu.

³³Słodkie mu będą bryły ziemi z doliny i pociągnie za sobą wszystkich ludzi; a ci, którzy szli przed nim, są niezliczeni.

³⁴Czemu więc daremnie mnie pocieszacie, skoro w waszych odpowiedziach pozostaje fałsz?