Hioba 20

¹Wtedy Sofar z Naama odpowiedział:

²Dlatego moje myśli skłaniają mnie do odpowiedzi i z tego powodu mówię pośpiesznie.

³Słuchałem obraźliwego upomnienia i duch mojego zrozumienia podsuwa mi odpowiedź:

⁴Czy nie wiesz, że od wieków, odkąd człowieka postawiono na ziemi;

⁵Radość niegodziwych jest krótka, a wesołość obłudnika trwa okamgnienie?

⁶Choćby jego wyniosłość sięgała aż do niebios, a jego głowa – do obłoków;

⁷To jednak zginie on na wieki jak jego własny gnój, a ci, którzy go widzieli, powiedzą: Gdzie on się podział?

⁸Uleci jak sen i nie znajdą go; ucieknie jak nocne widzenie.

⁹Oko, które go widziało, nie zobaczy go więcej, i już nie ujrzy go jego miejsce.

¹⁰Jego synowie będą się korzyć przed ubogim, jego ręce zwrócą swe bogactwo.

¹¹Jego kości są pełne grzechów jego młodości, razem z nim spoczną w prochu.

¹²A choć zło jest słodkie w jego ustach i zataja je pod swoim językiem;

¹³Chociaż rozkoszuje się nim i nie opuszcza go, zatrzymując je na swoim podniebieniu;

¹⁴To jednak jego pokarm we wnętrznościach przemienia się, staje się żółcią żmii w jego wnętrzu.

¹⁵Połknął bogactwa i zwróci je; Bóg je wyrzuci z jego brzucha.

¹⁶Będzie ssał jad żmii, zabije go język węża.

¹⁷Nie zobaczy rzek, potoków, strumieni miodu ani masła.

¹⁸Zwróci swój zysk i nie połknie go; i choć znowu zdobędzie wielki majątek, nie ucieszy się z niego.

¹⁹Bo uciskał i opuszczał ubogich, przemocą zabrał dom, którego nie zbudował.

²⁰Dlatego nie zazna pokoju w swoim wnętrzu, nie zatrzyma tego, czego pragnął.

²¹Z jego pokarmów nic nie zostanie, nie rozmnożą się jego dobra.

²²Mimo obfitości jego dostatku dosięgnie go bieda. Wszelka ręka nikczemnych uderzy na niego.

²³Gdy będzie miał czym napełnić swój brzuch, Bóg ześle na niego zapalczywość swego gniewu, wyleje na niego i na jego pokarmy.

²⁴Gdy będzie uciekał przed żelazną bronią, przebije go łuk spiżowy.

²⁵Wyjęta będzie strzała z grzbietu, a grot przeszyje jego wątrobę; ogarnie go strach.

²⁶Wszelka ciemność zaczai się w jego kryjówkach. Pożre go ogień niewzniecony, a ten, kto pozostał w jego przybytku, będzie udręczony.

²⁷Niebo odkryje jego nieprawość, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

²⁸Dobytek jego domu przepadnie, jego dobra rozpłyną się w dniu Bożego gniewu.

²⁹Taki jest dział Boga dla niegodziwego i dziedzictwo przeznaczone mu przez Boga.