Przysłów 9

¹Mądrość zbudowała sobie dom i wyciosała siedem słupów;

²Zabiła swoje bydło, zmieszała wino i zastawiła stół;

³Rozesłała swoje służące, woła na szczytach najwyższych miejsc miasta:

⁴Ktokolwiek jest prostym, niech wstąpi; a do nierozumnego mówi:

⁵Chodźcie, jedzcie mój chleb i pijcie wino, które zmieszałam.

⁶Porzućcie głupotę, a będziecie żyli, i chodźcie drogą roztropności.

⁷Kto upomina szydercę, ściąga na siebie hańbę, a kto strofuje niegodziwego, ten się plami.

⁸Nie strofuj szydercy, aby cię nie znienawidził; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.

⁹Upomnij mądrego, a będzie mądrzejszy; poucz sprawiedliwego, a pomnoży swą wiedzę.

¹⁰Początkiem mądrości jest bojaźń PANA, a wiedza o tym, co święte, to rozum.

¹¹Bo dzięki mnie rozmnożą się twoje dni i przedłużą się lata twojego życia.

¹²Jeśli będziesz mądry, tobie samemu będzie służyła twoja mądrość; a jeśli szydercą, sam poniesiesz szkodę.

¹³Głupia kobieta jest wrzaskliwa, prosta i nic nie rozumie;

¹⁴Siedzi u drzwi swego domu, na krześle, na wysokich miejscach w mieście;

¹⁵Aby wołać na przechodzących, którzy idą prosto swoimi ścieżkami:

¹⁶Ktokolwiek jest prosty, niech wstąpi; a do nierozumnego mówi:

¹⁷Kradzione wody są słodkie, a chleb jedzony pokątnie smaczny.

¹⁸Ale on nie wie, że tam są umarli, że jej zaproszeni są w głębinach piekła.