Przysłów 8

¹Czy mądrość nie woła i rozum nie wydaje swego głosu?

²Stoi na szczycie wysokich miejsc, przy drodze, na rozstajach dróg.

³Przy bramach, przy wjeździe do miasta, przy wejściu, u drzwi woła:

⁴Do was wołam, o mężowie, mój głos kieruję do synów ludzkich.

⁵Prości, uczcie się rozwagi, a wy, głupi, bądźcie rozumnego serca.

⁶Słuchajcie, bo będę mówił o rzeczach wzniosłych, a wargi moje otworzą się, aby głosić prawość.

⁷Moje usta bowiem mówią prawdę, a niegodziwością brzydzą się moje wargi.

⁸Sprawiedliwe są wszystkie słowa moich ust; nie ma w nich nic fałszywego ani przewrotnego.

⁹Wszystkie są jasne dla rozumnego i prawe dla tych, którzy znajdują wiedzę.

¹⁰Przyjmijcie moje pouczenie zamiast srebra i wiedzę raczej niż wyborne złoto.

¹¹Lepsza bowiem jest mądrość niż perły i żadna rzecz, której pragniesz, nie dorówna jej.

¹²Ja, mądrość, mieszkam z rozwagą i odkrywam wiedzę roztropności.

¹³Bojaźń PANA to nienawidzić zła. Ja nienawidzę pychy, wyniosłości, złej drogi i ust przewrotnych.

¹⁴Moja jest rada i prawdziwa mądrość, ja jestem roztropnością i moja jest moc.

¹⁵Dzięki mnie królowie rządzą i władcy stanowią sprawiedliwość.

¹⁶Dzięki mnie panują władcy i dostojnicy, wszyscy sędziowie ziemi.

¹⁷Miłuję tych, którzy mnie miłują, a ci, którzy szukają mnie pilnie, znajdą mnie.

¹⁸Przy mnie jest bogactwo i chwała, trwałe bogactwo i sprawiedliwość.

¹⁹Mój owoc jest lepszy niż złoto, nawet najczystsze złoto, a moje plony lepsze niż wyborne srebro.

²⁰Prowadzę ścieżką sprawiedliwości, pośród ścieżek sądu;

²¹Aby tym, którzy mnie miłują, dać w dziedzictwo majątek wieczny i napełnić ich skarbce.

²²PAN posiadł mnie na początku swej drogi, przed swymi dziełami, przed wszystkimi czasy.

²³Przed wiekami zostałam ustanowiona, od początku; zanim powstała ziemia;

²⁴Gdy jeszcze nie było głębin, zostałam zrodzona, kiedy jeszcze nie było źródeł obfitujących w wody.

²⁵Zanim góry zostały założone, nim były pagórki, zostałam zrodzona.

²⁶Gdy jeszcze nie stworzył ziemi ani pól, ani początku prochu okręgu ziemskiego;

²⁷Kiedy przygotowywał niebiosa, byłam tam; gdy odmierzał okrąg nad powierzchnią głębi;

²⁸Gdy w górze utwierdzał obłoki i umacniał źródła głębin;

²⁹Gdy wyznaczał morzu jego granice, by wody nie przekraczały jego rozkazu, kiedy ustalał fundamenty ziemi;

³⁰Byłam wtedy przy nim jak wychowanka i byłam jego radością każdego dnia, ciesząc się zawsze przed nim;

³¹Radując się na okręgu jego ziemi, rozkoszując się synami ludzkimi.

³²Teraz więc, synowie, słuchajcie mnie, bo błogosławieni są ci, którzy strzegą moich dróg.

³³Słuchajcie pouczeń, nabądźcie mądrości i nie odrzucajcie jej.

³⁴Błogosławiony człowiek, który mnie słucha, czuwając u moich wrót każdego dnia i strzegąc odrzwi moich bram.

³⁵Bo kto mnie znajduje, znajduje życie i otrzyma łaskę od PANA.

³⁶Ale kto grzeszy przeciwko mnie, wyrządza krzywdę swojej duszy; wszyscy, którzy mnie nienawidzą, miłują śmierć.