Psalm 107

¹Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.

²Niech to mówią odkupieni przez PANA, ci, których odkupił z ręki wroga;

³I zgromadził z ziem, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.

⁴Błądzili po pustyni, po bezdrożnym pustkowiu, nie znajdując miasta, gdzie mogliby zamieszkać.

⁵Byli głodni i spragnieni, aż omdlewała w nich dusza.

⁶A gdy zawołali do PANA w swoim utrapieniu, uwolnił ich z ucisku;

⁷I prowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta, w którym mogliby zamieszkać.

⁸Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;

⁹Bo napoił spragnioną duszę, a głodną duszę napełnił dobrami.

¹⁰Siedzieli w ciemności i w cieniu śmierci, spętani nędzą i żelazem;

¹¹Bo buntowali się przeciw słowom Boga i pogardzili radą Najwyższego.

¹²Dlatego upokorzył ich serce trudem, upadli, a nie było nikogo, kto by im pomógł.

¹³A gdy wołali do PANA w swoim utrapieniu, wybawił ich z ucisku;

¹⁴Wyprowadził ich z ciemności i z cienia śmierci, a ich pęta rozerwał.

¹⁵Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i za cudowne dzieła wobec synów ludzkich.

¹⁶Bo skruszył bramy spiżowe i połamał żelazne rygle.

¹⁷Głupcy z powodu swej występnej drogi i nieprawości doznają utrapień.

¹⁸Ich dusza brzydzi się wszelkim pokarmem i zbliżają się do bram śmierci.

¹⁹A gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

²⁰Posłał swoje słowo i uzdrowił ich, i wybawił ich z grobu.

²¹Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich;

²²I niech składają ofiary dziękczynienia, i głoszą z radością jego dzieła.

²³Ci, którzy na statkach wyruszają w morze, handlujący na wielkich wodach;

²⁴Widzą dzieła PANA i jego cuda w głębinach.

²⁵Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie.

²⁶Oni wstępują aż do nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie.

²⁷Chwieją się i zataczają jak pijany, a cała ich mądrość zanika.

²⁸Gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

²⁹Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale.

³⁰Wtedy oni weselą się, że ucichły; i tak przyprowadza ich do upragnionego portu.

³¹Niech wysławiają PANA za jego miłosierdzie i cudowne dzieła wobec synów ludzkich.

³²Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu i w radzie starszych niech go chwalą.

³³Zamienia rzeki w pustynię, a źródła wód w suchą ziemię;

³⁴Ziemię urodzajną zamienia w jałową z powodu niegodziwości tych, którzy w niej mieszkają.

³⁵Pustynię zamienia w jezioro, a suchą ziemię w źródła wód.

³⁶I osadza tam głodnych, aby zakładali miasta do zamieszkania;

³⁷I obsiewali pole, sadzili winnice i zbierali obfity plon.

³⁸Błogosławi im tak, że bardzo się rozmnażają, i nie zmniejsza liczebności ich bydła.

³⁹Ale potem maleje ich liczba i upokorzeni są uciskiem, nędzą i utrapieniem;

⁴⁰On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia.

⁴¹Lecz podnosi nędznego z utrapienia i rozmnaża jego rodzinę jak stado.

⁴²Widząc to, prawi rozweselą się, a wszelka nieprawość zamknie swe usta.

⁴³Kto jest tak mądry, aby tego upatrywał i rozumiał litość PANA?