Psalm 49

¹Przewodnikowi chóru. Psalm dla synów Korego. Słuchajcie tego wszystkie narody, nadstawcie ucha wszyscy mieszkańcy świata.

²Zarówno wy, prości, jak i wy, możni; zarówno bogaty, jak i ubogi.

³Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślaniem mego serca będzie roztropność.

⁴Nakłonię ucha ku przypowieści, przy harfie rozwiążę moją zagadkę.

⁵Dlaczego mam się bać w dniach niedoli, gdy otacza mnie nieprawość tych, którzy mnie depczą?

⁶Ci, którzy ufają swym bogactwom i chlubią się swym wielkim dostatkiem;

⁷Nikt z nich w żaden sposób nie odkupi swego brata ani nie może dać Bogu za niego okupu;

⁸(Kosztowny bowiem jest okup za ich dusze i nigdy się nie zdarzy);

⁹Aby żył na wieki i nie doznał zniszczenia.

¹⁰Każdy bowiem widzi, że mądrzy umierają, tak samo jak ginie głupiec i prostak, i zostawiają obcym swoje bogactwa.

¹¹Myślą, że ich domy są wieczne, a ich mieszkania będą trwać z pokolenia na pokolenie; nazywają ziemie swymi imionami.

¹²Lecz człowiek, choć otoczony czcią, nie przetrwa; podobny jest do bydląt, które giną.

¹³Ich droga jest ich głupstwem, mimo to ich potomkowie pochwalają ich mowę. Sela.

¹⁴Jak owce będą złożeni w grobie, śmierć ich pożre; prawi będą nad nimi panować o poranku, ich postać zostanie zniszczona w grobie, gdy opuszczą swoje mieszkanie.

¹⁵Ale Bóg wykupi moją duszę z mocy grobu, bo mnie przyjmie. Sela.

¹⁶Nie bój się, gdy się ktoś wzbogaci, gdy się rozmnoży sława jego domu;

¹⁷Bo gdy umrze, niczego ze sobą nie weźmie i nie pójdzie za nim jego sława.

¹⁸Chociaż za życia swej duszy pochlebiał i chwalono go, gdy dobrze się urządził;

¹⁹Pójdzie jednak do grona swych ojców; nigdy nie ujrzą światła.

²⁰Człowiek, który jest otoczony czcią, a nie rozumie tego, podobny jest do bydląt, które giną.