Psalm 50

¹Psalm Asafa. Bóg nad bogami, PAN, przemówił i wezwał ziemię od wschodu słońca aż do jego zachodu.

²Z Syjonu, doskonałego piękna, zajaśniał Bóg.

³Nasz Bóg przyjdzie i nie będzie milczał; ogień będzie trawił przed nim, a wokół niego powstanie potężna burza.

⁴Wezwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądzić swój lud:

⁵Zgromadźcie mi moich świętych, którzy zawarli ze mną przymierze przez ofiarę.

⁶Wtedy niebiosa ogłoszą jego sprawiedliwość, bo sam Bóg jest sędzią. Sela.

⁷Słuchaj, mój ludu, a będę mówił; słuchaj, Izraelu, a będę świadczył przeciw tobie: Ja jestem Bogiem, twoim Bogiem.

⁸Nie będę cię ganił za twoje ofiary ani za twoje całopalenia, które są zawsze przede mną.

⁹Nie przyjmę cielca z twojego domu ani kozłów z twoich zagród.

¹⁰Do mnie bowiem należy wszelkie zwierzę leśne i tysiące bydła na górach.

¹¹Znam wszelkie ptactwo górskie i moje są zwierzęta polne.

¹²Gdybym był głodny, nie mówiłbym ci o tym, bo mój jest świat i wszystko, co go napełnia.

¹³Czyż będę jadł mięso wołów albo pił krew kozłów?

¹⁴Ofiaruj Bogu dziękczynienie i spełnij swoje śluby wobec Najwyższego;

¹⁵I wzywaj mnie w dniu utrapienia; wtedy cię wybawię, a ty mnie uwielbisz.

¹⁶Lecz do niegodziwego Bóg mówi: Po co ogłaszasz moje prawa i masz na ustach moje przymierze;

¹⁷Skoro nienawidzisz karności i rzucasz za siebie moje słowa?

¹⁸Gdy widzisz złodzieja, pochwalasz go, i zadajesz się z cudzołożnikami.

¹⁹Pozwalasz swym ustom źle mówić, a twój język knuje podstępy.

²⁰Siedzisz i mówisz przeciwko twemu bratu, obmawiasz syna swej matki.

²¹To czyniłeś, a ja milczałem; sądziłeś, że jestem do ciebie podobny, ale będę cię napominał i postawię ci to przed oczy.

²²Zrozumcie to teraz wy, którzy zapominacie o Bogu, bym was nie rozszarpał, a nie byłoby nikogo, kto by was ocalił.

²³Kto mi ofiaruje chwałę, ten oddaje mi cześć; a temu, kto chodzi prostą drogą, ukażę Boże zbawienie.