Psalm 105

¹Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów.

²Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.

³Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA.

⁴Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.

⁵Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust.

⁶Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!

⁷On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi.

⁸Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;

⁹O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.

¹⁰Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze;

¹¹Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;

¹²Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.

¹³I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;

¹⁴Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc:

¹⁵Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.

¹⁶Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba.

¹⁷Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik;

¹⁸Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało;

¹⁹Aż do tego czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo PANA doświadczało go.

²⁰Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność.

²¹Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości;

²²Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.

²³Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama;

²⁴Gdzie Bóg bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów.

²⁵Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.

²⁶Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał;

²⁷Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama.

²⁸Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.

²⁹Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby.

³⁰Ich ziemia wydała mnóstwo żab, były nawet w komnatach królewskich.

³¹Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.

³²Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię.

³³Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju.

³⁴Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw;

³⁵I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.

³⁶Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły.

³⁷Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion.

³⁸Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.

³⁹Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy.

⁴⁰Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba.

⁴¹Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach jak rzeka;

⁴²Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.

⁴³Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości.

⁴⁴I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów;

⁴⁵Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.